9 maart 2007 had ik van mijn broers en aanhang een cadeautje gekregen, slip cursus. Gisteren was het eindelijk zo ver, het bleek eigenlijk een veiligheids cursus te zijn, beter want ik wil helemaal niet weten hoe ik een radslag moet maken met mijn auto, ik wil weten wat ik moet doen als er iets naars gebeurt.
Dat weet ik nu.
De auto’s waar we mee reden konden met ABS en zonder rijden, dus ik heb het allebei gedaan, aangezien ik nog niet zo rijk ben zal mijn eerste auto niet veel ABS hebben. Wie weet krijg ik die wel eens in de toekomst.
We hebben geoefend als we gewoon aan het rijden zijn, als je voor de helft in de berm gaat en als er stomme kinderen oversteken omdat hun ouders niet duidelijk zijn geweest dat je hartstikke dood gaat als je niet netjes oversteekt op zebra paden of bij stoplichten.
Spinnen, glijden, draaien, heel gaaf!!
Het weten hoe een auto reageert was voor mij het belangrijkste, omdat ik dit soort dingen toch nooit echt hebt mee gemaakt.
De adrenaline pompt wel door je lichaam, niet alleen van zelf te draaien maar ik reed samen met een jong meisje die haar rijbewijs nog niet had. Bij de helling was ze al vaak afgeslagen, schokkend vooruit gegaan, handrem er op, in een versnelling blijven hangen en daarna moet ik rustig naast haar blijven zitten als ze keihard moet remmen?? Dat was wel spannend!!
We hebben het overleefd en zoals het hoort hebben de dames geen pion vermoord, de mannen in de groep.. DUH!! Tuurlijk hebben hun dat wel gedaan!!
Heel raar op een kort stukje keihard gaan rijden om dan weer keihard te gaan remmen, en dat allemaal in een vreemde auto. Helemaal geweldig!!
Mijn moeder was er bij samen met Raymond, de jongen waarvoor ze werkt. Ook hij vond het erg spannend om het allemaal te zien. Volgens mijn moeder moet ik toch wel de boys with toys cursus gaan doen en radslagen gaan leren, met een auto!
Misschien toch wel heel erg gaaf…
Leuk cadeautje voor de volgende keer!!
Bedankt Broertjes, Kirsha en Esther!! Was Top!!
Bedankt mams dat je me hebt gebracht en natuurlijk vol enthousiasme bent blijven kijken!!
Het was een feestje!
Het is trouwens een goede tip voor alle auto rijders!!
donderdag, juni 21, 2007
zondag, juni 17, 2007
meedoen aan een wedstrijdje, verhaal over het langst...
Waar begint een verhaal dat over ‘langste’ gaat.
Begint die lang, lang geleden? Of was het gisteren.
Ik kan me het niet meer helemaal herinneren, het was wel heel erg lang (denk ik).
Natuurlijk wil ik het verhaal vertellen dat het langste is, maar dat wordt moeilijk als je maar 550 woorden mag gebruiken. Stop je dan met schrijven als je bij 549 bent, of ga je door tot je helemaal tot het maximum bent. Er zijn een hoop keuzes die je moet maken terwijl je een verhaal verzint over het langste. Hoort er een grap in te zitten, maak je het verhaal af, of moeten de lezers de rest zelf verzinnen? Dan moet je er natuurlijk ook nog over na denken of ‘langste’ negatief is of positief.
Dat ligt natuurlijk ook weer aan je onderwerp. Als voorbeeld kregen de schrijvers een paar woorden om mee te werken, zoals; die eindeloze kus.
Je kunt dit natuurlijk op twee manieren bekijken, die ene kus die zo geweldig was dat hij door bleef gaan in je hoofd, je lichaam en daarna ook in je dromen. Dat was pas een kus!
Wat helaas ook blijft hangen is die andere kus, die kus die je bij twee mensen zag toen je aan het stappen was. Twee mensen helemaal laveloos dat ze (hoop ik) niet meer herinneren hoe vies die kus was. Zijn vrienden wilde hem wegtrekken omdat ze zo’n sloerie was, haar vriendinnen wilde haar wegtrekken omdat ze zo bezopen was. Na minuten, uren, het leek wel dagen dat ze eindelijk uit elkaar gingen bleef er nog een lange, lange, de langste slijm sliert ooit nog tussen hen hangen. Of al die mensen om hen heen ooit nog wilde zoenen? Het idee, jek!!
Zoals je leest is de meest ranzige kus dat het langste verhaal schrijft. Helaas komt het vieze gevoel ook naar boven…
Je mocht ook een haiku schrijven, een haiku van 550 woorden, wauw! Ik wil hem wel eens lezen. Nu ben ik niet zo in de haiku wereld maar ik dacht altijd dat haiku’s bestonden uit een regel of 4-5 ben je heel erg op dreef kan ik me er wel een van 10 regels voorstellen. Misschien komt het wel omdat het zo’n rare naam heeft ‘Haiku’. Je kunt het eten, toch? Nee dus, behalve als het op eetbaar papier geschreven is, en wie doet dat nu?!
Vraag je, je niet af hoe komt het eigelijk dat de langste dag niet altijd aan voelt als de langste dag? Ik heb wel een antwoord voor je, het blijkt dat ik het niet altijd bij het juiste eind heb, maar ik kom best geloofwaardig over al zeg ik het zelf.
Ik weet nog goed vorig midzomeravond, het was slecht weer, dus donker van alle wolken, waardoor het leek alsof het een korte dag was! Natuurlijk moeten we ook gewoon werken de volgende dag dus ga je naar bed als je moe bent want de volgende dag staat je wekker weer te gillen in je oren! Wat ik altijd erg jammer gevonden hebt van de langste dag is dat je weet dat daarna de kortere dagen er weer aankomen, ik ben toch wel van die lange, warme zwoele zomer avonden. Op die avonden kunnen een hoop dingen gebeuren. Lange gesprekken, mijn meest langste opwindendste....
Begint die lang, lang geleden? Of was het gisteren.
Ik kan me het niet meer helemaal herinneren, het was wel heel erg lang (denk ik).
Natuurlijk wil ik het verhaal vertellen dat het langste is, maar dat wordt moeilijk als je maar 550 woorden mag gebruiken. Stop je dan met schrijven als je bij 549 bent, of ga je door tot je helemaal tot het maximum bent. Er zijn een hoop keuzes die je moet maken terwijl je een verhaal verzint over het langste. Hoort er een grap in te zitten, maak je het verhaal af, of moeten de lezers de rest zelf verzinnen? Dan moet je er natuurlijk ook nog over na denken of ‘langste’ negatief is of positief.
Dat ligt natuurlijk ook weer aan je onderwerp. Als voorbeeld kregen de schrijvers een paar woorden om mee te werken, zoals; die eindeloze kus.
Je kunt dit natuurlijk op twee manieren bekijken, die ene kus die zo geweldig was dat hij door bleef gaan in je hoofd, je lichaam en daarna ook in je dromen. Dat was pas een kus!
Wat helaas ook blijft hangen is die andere kus, die kus die je bij twee mensen zag toen je aan het stappen was. Twee mensen helemaal laveloos dat ze (hoop ik) niet meer herinneren hoe vies die kus was. Zijn vrienden wilde hem wegtrekken omdat ze zo’n sloerie was, haar vriendinnen wilde haar wegtrekken omdat ze zo bezopen was. Na minuten, uren, het leek wel dagen dat ze eindelijk uit elkaar gingen bleef er nog een lange, lange, de langste slijm sliert ooit nog tussen hen hangen. Of al die mensen om hen heen ooit nog wilde zoenen? Het idee, jek!!
Zoals je leest is de meest ranzige kus dat het langste verhaal schrijft. Helaas komt het vieze gevoel ook naar boven…
Je mocht ook een haiku schrijven, een haiku van 550 woorden, wauw! Ik wil hem wel eens lezen. Nu ben ik niet zo in de haiku wereld maar ik dacht altijd dat haiku’s bestonden uit een regel of 4-5 ben je heel erg op dreef kan ik me er wel een van 10 regels voorstellen. Misschien komt het wel omdat het zo’n rare naam heeft ‘Haiku’. Je kunt het eten, toch? Nee dus, behalve als het op eetbaar papier geschreven is, en wie doet dat nu?!
Vraag je, je niet af hoe komt het eigelijk dat de langste dag niet altijd aan voelt als de langste dag? Ik heb wel een antwoord voor je, het blijkt dat ik het niet altijd bij het juiste eind heb, maar ik kom best geloofwaardig over al zeg ik het zelf.
Ik weet nog goed vorig midzomeravond, het was slecht weer, dus donker van alle wolken, waardoor het leek alsof het een korte dag was! Natuurlijk moeten we ook gewoon werken de volgende dag dus ga je naar bed als je moe bent want de volgende dag staat je wekker weer te gillen in je oren! Wat ik altijd erg jammer gevonden hebt van de langste dag is dat je weet dat daarna de kortere dagen er weer aankomen, ik ben toch wel van die lange, warme zwoele zomer avonden. Op die avonden kunnen een hoop dingen gebeuren. Lange gesprekken, mijn meest langste opwindendste....
dinsdag, juni 05, 2007
Pieperdepiepspeeltjes
Zoals jullie hebben kunnen lezen in het verleden over roze kangeroes vindt mijn lieve Zoey piep speeltjes geweldig!!
Helaas ze vindt zo geweldig dat als ze het geluid hoort op radio of tv ze helemaal gek wordt!!!
Gek, gek, gek!!!
Zeuren, zelf piepen, aandacht vragen, zoeken en natuurlijk zielig kijken... dit houdt ze helaas een paar dagen vol tot ze het opgeeft.
Het zou verboden moeten worden!!!
Helaas ze vindt zo geweldig dat als ze het geluid hoort op radio of tv ze helemaal gek wordt!!!
Gek, gek, gek!!!
Zeuren, zelf piepen, aandacht vragen, zoeken en natuurlijk zielig kijken... dit houdt ze helaas een paar dagen vol tot ze het opgeeft.
Het zou verboden moeten worden!!!
zaterdag, juni 02, 2007
Gewoon helemaal trots op BNN
Hilversum, 1 juni 2007Het probleem is echt, de wachtlijst is echt, de drie nierpatiënten zijn echt, maar De Grote Donor Show was niet echt. BNN heeft samen met producent Endemol doelbewust de controverse opgezocht om aandacht te vragen voor het grote tekort aan donoren in Nederland. Aan het einde van De Grote Donor Show heeft presentator Patrick Lodiers bekend gemaakt dat ‘Lisa’, de jonge vrouw die terminaal ziek zou zijn en haar nier zou afstaan, een actrice is. Daarnaast vroeg hij tijdens de uitzending kijkers om donorformulieren via het internet en sms aan te vragen en in te vullen en heeft hij de politiek opgeroepen om voor eens en voor altijd te zorgen dat dit oplosbare probleem verdwijnt.
BNN realiseert zich dat deze aanpak controversieel en op het randje is. Maar met dit programma heeft BNN alarm willen slaan, omdat de cijfers laten zien dat de realiteit vele malen schokkender is dan De Grote Donor Show:
• Op 1 januari 2007 stonden in Nederland 1441 mensen op de wachtlijst voor orgaantransplantatie• De wachttijd voor een donornier is gemiddeld 4,5 jaar; anderhalf jaar langer dan bij invoering van huidige wet op orgaandonatie in 1998• De nierstichting heeft berekend dat het aantal geregistreerde orgaandonoren moet verdubbelen om de wachttijd op een nieuwe nier te halveren• Steeds minder Nederlanders zijn bereid tot afstaan organen; het aantal personen dat zegt te weigeren is verdubbeld• Ook de bereidheid om als nabestaande een orgaan van een familielid ter beschikking te stellen is fors afgenomen• De politiek heeft niets gedaan om tot een beter werkend systeem te komen, ondanks de succesvolle voorbeelden in een aantal van de ons omringende landen• Slechts 12 procent van de Europeanen draagt een donorcodicil bij zich, terwijl het tekort ook in Europa steeds groter wordt• Op het ogenblik staan er 40.000 mensen in Europa op een wachtlijst voor een orgaan; tussen de 15 en 30 procent van dat aantal sterft
De afgelopen week stonden de Nederlandse en internationale media vol van BNN’s Grote Donorshow. Het programma was een agendapunt in de Tweede Kamer en zelfs in het Europarlement en pers van Nieuw Zeeland tot Colombia en van de Verenigde Staten tot Zweden berichtte over Nederland, Bart, orgaandonatie, Endemol en BNN. En hoewel veel van de reacties zich richtten op de ethische factor van het programma, kwam ook de discussie op gang over het werkelijke probleem, het tekort aan donoren.
BNN-voorzitter Laurens Drillich: ‘We wilden een statement maken. Dat is gelukt. In de afgelopen zeven dagen is meer over orgaandonatie gesproken dan in de zeven jaar daarvoor. Bart zou trots zijn geweest. Het was moeilijk om te moeten liegen over de inhoud en het was lastig om alles geheim te houden, maar dat was noodzakelijk om ons doel te bereiken. Echter, wij staan niet te lachen, omdat we iedereen voor de gek hebben gehouden. We lachen pas als er ook iets gebeurt. Als we meer donorregistraties krijgen, de wachtlijsten slinken en vooral wanneer de politiek eindelijk wakker wordt. Want zoals we in het programma al lieten zien: al die afschuw van al die politieke zedenmeesters mag vanaf nu gericht zijn op hun eigen daden. Ze hoeven zich nu niet meer druk te maken over het moreel verval van Nederland door een televisie-show, dus ze hebben alle tijd om er een donorwet doorheen te jagen!’.
Directeur Endemol Paul Römer: ‘Laat er geen misverstand over bestaan dat ik een programma zoals De Grote Donor Show nooit in het echt zou willen maken. Ik begrijp de massale verontwaardiging dan ook goed. Maar ik hoop ook op begrip. Dit was nodig om het tekort aan donoren echt op de agenda te krijgen. Ik roep iedereen op om daar heel boos over te worden en een donorformulier in te vullen’.
dus lieve kijkbuiskinderen, vul een donorcodicil in!!! vandaag nog!!! www.bnn.nl
ps, wisten jullie dat dieren ook een codil in kunnen vullen??
BNN realiseert zich dat deze aanpak controversieel en op het randje is. Maar met dit programma heeft BNN alarm willen slaan, omdat de cijfers laten zien dat de realiteit vele malen schokkender is dan De Grote Donor Show:
• Op 1 januari 2007 stonden in Nederland 1441 mensen op de wachtlijst voor orgaantransplantatie• De wachttijd voor een donornier is gemiddeld 4,5 jaar; anderhalf jaar langer dan bij invoering van huidige wet op orgaandonatie in 1998• De nierstichting heeft berekend dat het aantal geregistreerde orgaandonoren moet verdubbelen om de wachttijd op een nieuwe nier te halveren• Steeds minder Nederlanders zijn bereid tot afstaan organen; het aantal personen dat zegt te weigeren is verdubbeld• Ook de bereidheid om als nabestaande een orgaan van een familielid ter beschikking te stellen is fors afgenomen• De politiek heeft niets gedaan om tot een beter werkend systeem te komen, ondanks de succesvolle voorbeelden in een aantal van de ons omringende landen• Slechts 12 procent van de Europeanen draagt een donorcodicil bij zich, terwijl het tekort ook in Europa steeds groter wordt• Op het ogenblik staan er 40.000 mensen in Europa op een wachtlijst voor een orgaan; tussen de 15 en 30 procent van dat aantal sterft
De afgelopen week stonden de Nederlandse en internationale media vol van BNN’s Grote Donorshow. Het programma was een agendapunt in de Tweede Kamer en zelfs in het Europarlement en pers van Nieuw Zeeland tot Colombia en van de Verenigde Staten tot Zweden berichtte over Nederland, Bart, orgaandonatie, Endemol en BNN. En hoewel veel van de reacties zich richtten op de ethische factor van het programma, kwam ook de discussie op gang over het werkelijke probleem, het tekort aan donoren.
BNN-voorzitter Laurens Drillich: ‘We wilden een statement maken. Dat is gelukt. In de afgelopen zeven dagen is meer over orgaandonatie gesproken dan in de zeven jaar daarvoor. Bart zou trots zijn geweest. Het was moeilijk om te moeten liegen over de inhoud en het was lastig om alles geheim te houden, maar dat was noodzakelijk om ons doel te bereiken. Echter, wij staan niet te lachen, omdat we iedereen voor de gek hebben gehouden. We lachen pas als er ook iets gebeurt. Als we meer donorregistraties krijgen, de wachtlijsten slinken en vooral wanneer de politiek eindelijk wakker wordt. Want zoals we in het programma al lieten zien: al die afschuw van al die politieke zedenmeesters mag vanaf nu gericht zijn op hun eigen daden. Ze hoeven zich nu niet meer druk te maken over het moreel verval van Nederland door een televisie-show, dus ze hebben alle tijd om er een donorwet doorheen te jagen!’.
Directeur Endemol Paul Römer: ‘Laat er geen misverstand over bestaan dat ik een programma zoals De Grote Donor Show nooit in het echt zou willen maken. Ik begrijp de massale verontwaardiging dan ook goed. Maar ik hoop ook op begrip. Dit was nodig om het tekort aan donoren echt op de agenda te krijgen. Ik roep iedereen op om daar heel boos over te worden en een donorformulier in te vullen’.
dus lieve kijkbuiskinderen, vul een donorcodicil in!!! vandaag nog!!! www.bnn.nl
ps, wisten jullie dat dieren ook een codil in kunnen vullen??
Abonneren op:
Posts (Atom)