Het blijkt maar weer hoe zwak ik ben op dagen zoals vandaag (gisteren voor de lezers).
Gedachtes en drank gaan geweldig samen bij mij. Het geeft me inspiratie tot de gekste dingen (het is dus een wonder dat het gebouw niet geverfd is vannacht..).
Vandaag (gisteren dus) is het al weer 15 jaar geleden dat mijn vader zijn laatste adem uit ademde.
Vele van jullie zullen denken dat ik het nogal kort door de bocht opschrijf hoe je dat opschrijft, maar dat houdt mij al 15 jaar recht overeind.
Nu kan je ook gelijk denken; ‘ Hallo, 15 jaar geleden, ben je er nu nog niet overheen??’
Nee, en die dag zal ook niet komen denk ik. Iedere keer dat ik iets doe denk ik, wat zou mijn vader er van denken? Of gedacht hebben.
Jullie vergeten misschien dat ik pas 13 was, ik was nog niemand, ik ben pas later veranderd in de karakter en de persoon die ik vandaag ben. Soms ben ik lief en soms absoluut niet.
De vraag ‘ zou hij trots zijn’ komt dan ook vaak omhoog.
Dan denk ik ook dat hij natuurlijk trots zou zijn omdat ik gelukkig ben met de keuzes die ik gemaakt heb.
Ook dan vraag ik me af of ik ECHT gelukkig ben. Of is het iets wat ik mezelf aanpraat?
Ben ik gelukkig?
Is het raar dat je na 15 jaar er nog bij stil staat, onbewust zelfs ook. Het was vandaag niet mijn beste dag, ik was niet de leukste juf vandaag, ik was niet het leukste baasje voor mijn hond.
Van mij mag het op zo’n dag, maar heb ik nog echte rede om me zo te voelen op zo’n dag.
Ik was pas 13, ik ken die man helemaal niet die ik mijn vader noem. Na 28 jaar weet ik ook niet of ik mijn moeder ken. Ik weet dat zij gelooft dat je niet begraven moet worden.. ik denk dat het een verspilling is van de ruimte..
Onbewust (na het 3e glas ben ik begonnen met schrijven) ben ik begonnen met drinken vandaag. Normaal blijft het bij een glaasje of anderhalf op een doordeweekse dag.. is dit dan de enige manier dat ik mijn woorden kan uiten?? Dat is best wel verdrietig.
Nou ja vergeleken bij mijn broers ben ik fantastisch, kan me niet herinneren wanneer hun erbij stil stonden, laat staan er over praatte… ik schrijf nog een beetje.
Vaak zeggen mensen: ‘ Je laat me niet eens uitspreken’ . Vaak denk ik dan:’ geloof me mijn leven is niet lang genoeg om te blijven luisteren!!’
Mijn vader was pas 42 jaar jong.
De zin ‘ geniet van het leven, het duurt maar even’ is zo waar!! Het is niet te geloven, ik geloof het ook niet, ik ga niet tot het uiterste, ik ga mijn dromen niet achterna… na 15 jaar.. wie weet valt het kwartje nog eens…
Ik ben al 28 jaar.. Tijd vliegt, er is al 15 jaar voorbij.. Kom op Tas, Go live life to the MAX!!
Wist ik maar wat de max was…
Gedachtes en drank.. het houd je wakker…
