Minister en.... de koningin!!

Vandaag zou Minister Donner langs komen in het hotel. Kijken hoe het nou eigenlijk werkt met Wajjong jongeren. Leuk, Gezellig, doen we!!

Neemt hij gewoon Koningin Beatrix mee!!

Nou ja, stond ze op eens in mijn leskeuken!!!

Gezellig!

Minister en.... de koningin!!

Wauw, minister Donner kwam vandaag langs, en vanmorgen kregen we te horen dat hij Beatrix ook mee nam!!!

Jaja ze stond in mijn leskeuken te praten met mijn leerlingen en met mij...

Wat een dag!!

Koningin op werkbezoek in Grand Hotel Philadelphia
12-11-2008
Hare Majesteit de Koningin heeft gistermorgen (11 november 2008) een werkbezoek gebracht aan Grand Hotel Philadelphia in Rotterdam, waar 38 jongeren met een beperking onder begeleiding van twaalf professionals werkzaam zijn. De koningin werd vergezeld door de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, mr. J.P.H. Donner. De Koningin kreeg een rondleiding door het hotel en voerde gesprekken met de jongeren, ouders, opleiders en vertegenwoordigers van diverse organisaties die bij het project betrokken zijn.
Het project Grand Hotel PhiladelphiaGrand Hotel Philadelphia is een 4-sterren hotel in het hart van het scheepvaartkwartier in Rotterdam. Het is gevestigd in drie gerenoveerde klassieke panden, die sinds de 18e eeuw dienst deden als scheepvaartkantoor. Jongeren met een licht verstandelijke beperking volgen hier een individueel leerwerktraject, verzorgd door deskundigen vanuit horeca (Sodexo) en zorg (Philadelphia) met als doel een reguliere werkplek.
Zij werken in de keuken, bakkerij, wasserij, huishouding, bediening en bij de receptie van het Grand Hotel. Daarnaast volgen zij in het hotel lessen Nederlands, Engels, rekenen, sociale en praktische vaardigheden. De verworvenheden worden vastgelegd in een eigen portfolio. Hiermee kunnen ze zich presenteren wanneer ze op zoek gaan naar een nieuwe werkplek. Inmiddels zijn diverse cliënten doorgestroomd naar een volgende fase op een reguliere werkplek.
WajongTijdens de gesprekken kwamen de veranderingen in de Wajong-regeling aan de orde. Het huidige systeem gaat uit van wat mensen niet kunnen. Het kabinet wil het omdraaien: wat een jongere wel kan, dient voorop te staan zodat zij meer kansen krijgen actief aan de samenleving deel te nemen. Het project Grand Hotel is een goed voorbeeld hoe Philadelphia dit in de praktijk gestalte geeft.

Bloed donor, moet je doen!!!

Voor jouw heel even, en voor de gene die je bloed krijgt.. misschien wel een HEEEEEEEEEEeeeeel leven! Dus dat uurtje in de drie maanden kan je wel missen, en dat halve litertje bloed ook!

Dit is iets wat ik tegen al mijn vriendjes en vriendinnetjes zeg, keer op keer.

Daarbij is het ook wel handig, om de 3 maanden controleren ze je bloed, bloedruk, ijzer enzovoorts. Dat kan nooit kwaad. Zo weet je zeker dat je tip top in orde bent!!

Natuurlijk vragen ze je (op papier, niet persoonlijk) of je sex hebt gehad met een hoer, of een man die het met andere mannen doet. Maar geloof mij nou die vragen doen mij nooit zo'n pijn. Gewoon, ja, ja, nee, nee, misschien... en ze nemen je bloed af!

12 keer is het goed gegaan, perfect gegaan. Ik heb al een beker en een spelt gescoord. Ook eet ik iedere keer een lekkere prince choc met een glaasje sap! Heerlijk die verwennerij!!

Maar dan de 13e keer, onbewust van dit gebeuren ga je er heen. En verdomd!! Ze prikken er naast!!
Na 100 ml bloed komt er niets meer. Het aparaat piept, je arm wordt blauw en dik en HELP!! HAAL DIE NAALD UIT MIJN ARM!!

Gelukkig doen ze dit dan, zeggen ze sorrie, wat vervelend voor je...

een dag later...

Je arm heeft alle kleuren van de regenboog, en de zon gaat schijnen.. Hoe ga ik dit uitleggen aan mijn baas als ik met korte shirts binnenkom en je mijn regenboog arm ziet..

Ondanks deze ellende (en klein beetje beurs pijn... ) gewoon bloed donor worden!! die mensen die je bloed nodig hebben, hebben vast veel meer pijn dan dat beetje foutgeprikte pijntje van mij!!!

Eerlijk

Het is gewoon niet eerlijk. Elke keer zit ik in de bus. Propvol, stinkt, natuurlijk komt hij ook nog eens te laat.. het is gewoon naar!!!!
Op de terug weg niet anders dan het zelfde liedje. Je staat buiten in de kou, midden in de wind, en natuurlijk komt de bus gewoon helemaal niet..

Oplossing? met de Auto naar de metro, nouja, met DANOONTJE naar de metro.

Je rijdt lekker rond. Muziek hard aan. Een en al HEMEL!! Tot dat de auto voor je gas geeft en de hele wereld onder de stink stank uitlaatgassen zit en je denkt; Gatver, wat een mileu vervuiling.

Helaas schiet het dan door je hoofd, dat 1 zo'n overvolle bus... of.. 60 vieze stink auto's...

HET IS GEWOON NIET EERLIJK!!

Het is al weer een tijd geleden...

Maar hier ben ik dan weer!! Tijd om even rustig achter een computer te duiken om jullie te vertellen over mijn wereldje.
Zoals vele van jullie weten moest ik mijn huis uit. Dat heb ik dan ook wel met tegenzin gedaan. Helaas heb ik geen nieuwe woning kunnen vinden optijd. Wel kon ik weer terug naar mijn moeder. Een boemerang kind!!
Ik baal er natuurlijk wel van. Mijn moeder lief dat ze is, is natuurlijk niet het probleem, het probleem is dat al mijn leuke spullen in een stomme box staan in het donker en ik kan er niet mee spelen. Ook het probleem is dat mijn beestjes niet hun eigen echte huis hebben. Met zijn 3e delen we de zolder. Falkor is het meest aanwezig op zolder, Zoey en ik komen en gaan. Wel raar hoor weer thuis te zijn. Ook wel gezellig.

Maar niet getreurd, op naar een andere woning, mijn tijd komt nog wel dat een woningstichting me er niet uit krijgt!!

Verder gaat mijn werk natuurlijk gewoon door, zoals de rest van mijn leven. Die gelukkig verder erg onveranderd blijft, ik moet alleen wat vroeger opstaan om naar mijn werk te gaan (openbaarstinkvervoerviezeniezendemensenindebuskuchendegoreengemannenachtermeindemetro...) maar ik kom er wel!

En jullie?!!!

Grutjes, Grutjes, en nog eens Grutjes

Ongelovelijk hoe sommige dingen gaan.
Je tekend een contract en er staat in: juli 2009
In oktober 2007 krijg je te horen.. sorrie maart 2008
Uiteindelijk wordt dat dan oktober/ november 2008
Tot dat je een brief krijgt waarin staat: 1September 2008 moet je er uit zijn, geen gezeur!!

Ben je dan mooi klaar mee!
Wie heeft er een huis te huur?? (niet in almelo... graag Rotterdam!)

Bloesem

De geweldige lente nectar dat je laat ruiken hoe de wereld kan ruiken zonder stinkende auto's, brommers of mensen.
Een van die genots momenten in het leven, de bloesem, en iedere lente weer!
Mocht de wereld altijd naar zoete nectar ruiken.....




Helaas...heeft iemand een zakdoekje voor me??


HOOIKOORTS!!

Het regent zonnestralen!!!!!

Het is al weer een tijdje geleden sinds ik iets geschreven heb. Natuurlijk gebeurt er wel van alles in mijn leven.

Ik heb een andere baan.
www.grandhotelphiladelphia.nl
Ik werk in een hotel. Nee, niet de bedden opmaken.. hoewel ik in mijn inwerk weken dit wel heb mogen doen. Ik heb alles in het hotel uit mogen proberen. Helpen in de huishouding, in de keuken en in de bediening. Ook hebben ze naast het hotel een bakkerij, daar heb ik ook een dagje in de heerlijke koekjes lucht mogen staan. Erg leuk. Op deze manier weet ik gelijk wat iedereen doet. Ook heb ik gezien wat de leerlingen daar doen en wat ze leren. Zelf geef ik les aan de LVG (licht verstandelijk gehandicapte) leerlingen in de leskeuken. Ik ben nog een beetje aan het zoeken wat ik leuk vindt en wat hun leuk vinden. Wat ze kunnen en kennen. Het is dus een heel gedoe maar wel erg leuk!
Ook heb ik al lekker met ze kunnen kokerrellen.

We hebben al Pizza, Scones, Omeletten en nog veel meer lekkers gemaakt. En natuurlijk trek ik mijn kookboek open en ga ik nog meer maken. Het is niet voor de klanten, het is voor de medewerkers bij de lunch.
Het is ook voor de oefening van het snijden, lezen van recepten enz. nodig.

De leerlingen zijn welkom vanaf ongeveer 17 jaar tot ongeveer 25. Het is de bedoeling dat ze na twee jaar klaargestoomd zijn om de wijde wereld in te gaan en een echte baan te vinden. Hopelijk lukt het me om de leerlingen dit ook allemaal mee te geven dat ze dit kunnen gaan doen. Het hotel is ontzettend rolstoel onvriendelijk, dus de leerlingen die ik op de mytylschool had kunnen eigenlijk daar niet komen. De lopers natuurlijk wel. Wie weet krijg ik nog een paar oud leerlingen weer als nieuw..

Ook ben ik hard op zoek naar een woning, het wordt nog steeds gesloopt. Voorlopig sta ik nog niet zo goed op de lijst maar ik wacht rustig af. In oktober moet ik er uit (oktober/ november…) Het loopt best snel leeg in de straat, ieder weekend staat er wel weer een verhuis wagen of een gehuurd busje.. Raar hoor.
Ik ga ieder geval nog even genieten van de zon op mijn balkon! Die is daar altijd zo heerlijk!

Zoals jullie lezen is de koe van de vorige keer van me afgegaan. Gelukkig maar! Ik slaap weer heerlijk, ik ben ontzettend vrolijk (lang leven de zon!) en mijn leven gaat vast de goede kant op, zo niet, dan toch!! Zal ik het wagen om een lot te kopen.... ZONNESTRALEN!!!!

Ze noemen het gezonde spanning...

MY ASS!!

Helemaal niets gezonds aan! En waarom ik die spanning al moet hebben slaat al helemaal nergens op!
Ik weet donders goed dat ik de goede keuze heb gemaakt, het is ook al honderd keer tegen me gezegd door verschillende mensen. Zelf collega’s die zeggen dat ze gek zijn geweest om te blijven, nu zijn ze te oud om te kunnen ontsnappen.

Toch eerst een week misselijk geweest, zie er goed uit, maar toch is dat niet normaal, laat staan gezond.
Nu ben ik sinds pasen aan slaappillen. Ik word er lekker rustig van, en ik slaap goed, maar dat is toch niet gezond??
Vandaag heb ik het gevoel dat een koe op mijn borstkast zit, ik ga het niet uitproberen maar ik weet bijna zeker dat het niet goed is als een koe op je borstkast zit.

Zoals jullie gezien hebben heb ik ook al last van een writers block. Al weken niets nuttigs geschreven (misschien al wel maanden… haha!) Dat is toch niet gezond? In schrijven gooi ik mijn hart en ziel, en wat nou als je dat opeens niet meer kan, het niet meer in je hebt? Waar gaat je hart en ziel dan heen?

Het is toch ongelofelijk dat je, jezelf zo kwijt kan raken door wat spanning. Ik heb me nog niet eens druk kunnen maken over me nieuwe baan.

Hebben jullie mijn nieuwe beltoon al gehoord? Een van mijn leerlingen heeft muziek therapie en heeft daar een mooie rap voor mij gemaakt, laat hem op dit moment aan iedereen horen, vindt het zo stoer!! Ga hem morgen ook eens flink bedanken voor dit geweldige cadeau. Eindelijk een liedje over mij! Je kunt er ook niet omheen dat het over mij gaat want mijn naam wordt er honderd keer in genoemd (heb niet geteld, maar het is wel heel vaak!). Hoeveel Tasnimen zijn er nou? Dus het gaat echt over mij! Echt stoer!!

Wie weet als hij later beroemd is zingt hij het eens op tv…
Kunnen jullie allemaal denken; Hey, die ken ik!

Ik ben helemaal verwend met mooie cadeaus. De leerlingen en ook personeel heeft echt hun best gedaan, of een beetje over na gedacht wat ik leuk vindt. Echt gaaf!

Dank je wel allemaal!! (Heb zelfs een super originele muis mat van de computernurds..)

Echt hoor wat wilt een vrouw nog meer?

DAT DIE KOE VAN ME AF GAAT!!

Dit heeft toch al een beetje geholpen.

Mijn hart en mijn ziel hebben me nog niet verlaten, er is nog hoop!

Feestje

Afgelopen zaterdag mocht ik mee naar Paradiso met de band: http://www.tachtig.com/
Het was een waar feestje. Er waren echt een paar goede bands bij. Ik heb er dan ook van genoten. De muziek, de sfeer, en natuurlijk de vrienden en vriendinnen die mee waren!!

We hadden het nooit durven hopen maar ze hebben gewoon weer de publieksprijs gewonnen. Dat terwijl een andere band met shirts, stickers, ballonnen, vuurwerk, ruim 100 man meer dan ons, de hele rataplan dus op de 2e plaats zijn geëindigd.
Blijkt dus dat ze buiten hun vaste groep Fans ze ook nog andere over kunnen halen, zo goed./ leuk/ gezellig was het dus!!

Wil je ook een dagje feest?? Kom dan 12 april met ons mee naar Utrecht!!

Tip van Tas, leuk een bord maar je krijgt er spierpijn van!!

Veranderigen

Om de zoveel tijd gaat het kriebbelen in je buik. Je bent je werk zat en het is tijd voor iets nieuws. Dan moet je wel eerst gaan solliciteren. Erg spannend al zeg ik het zelf. De afgelopen weken ben ik op verschillende plaatsen geweest om een baan te zoeken.
Het is erg leuk om te zien hoe het overal gaat. Al snel voel je of je echt iets leuk vindt of het eigenlijk niet ziet zitten. Daar heb je helemaal geen gesprek voor nodig, omdat je nou eenmaal een afspraak hebt ga je er dan toch maar mee door. Wie weet leer je er nog wat van!

Natuurlijk ben je niet helemaal van steen en niet helemaal gesloten dus je bespreekt met je huidige collega’s wat je aan het doen bent. Wat blijkt dan? Dat er nog veel meer bezig zijn met een ontsnappingspoging. Hoe kan dat dan? Zijn de kinderen vervelend? Zijn de collega’s vervelend? Of is het toch iets anders.

In de wandelgangen wordt het verwoord als: niet meer kunnen vechten tegen windmolens. Haal daar maar je conclusie uit. Ik vind het wel erg toevallig dat meer van mijn collega’s zich zo voelen. Zou het dan nog te redden zijn? Of kan de directie van mijn school maar gewoon het opgeven en allemaal laten gebeuren. Het zijn van die vragen die door je heen spoken. Zal ik het dan toch maar vertellen waar ik mee bezig ben..

Nou ja, de Mytylschool De Brug zit in je hart, zelfs als je het niet meer wilt.
Ondanks dat ben ik bezig met zoeken naar iets anders.

Ik weet nu al dat ik de leerlingen ontzettend ga missen. Ik wacht rustig af of ik iets nieuws en iets leuks kan vinden om mijn hart mee te vullen. We zullen zien tijd zal het vertellen.

Omdat verandering altijd in meerfout komt ben ik ook hard bezig met het zoeken van en nieuw huis. In oktober/ november moet ik mijn huis uit zijn omdat het gesloopt wordt. Dus ik ben aan het zoeken. Helaas sta ik nog op de lijst als nummer 80 ongeveer dus geduld..
Ook hierover hou ik jullie op de hoogte!

Wat is jouw mooiste moment?

De KPN maakt reclame met; Wat is jouw mooiste moment van 2007?
Afgelopen 31 december om 14uur dacht ik; Leuk een smsje sturen naar de andere kant van de wereld. Daar is het nu 1 januari 2008.
Dus ik enthousiast een sms sturen. Mijn moeder vroeg nieuwschierig wat ik aan het doen was. Ik vertellen, en zei dacht; Ja, leuk, Robert gelukkig nieuw jaar wensen en stuurde ook een sms.
Binnen een kwartier kreeg zijn een reactie. Robert die het natuurlijk erg leuk vond dat ze een sms had gestuurd en aan hem gedacht had..
Ik.. Ik kreeg niets…
En nog niets..
En nog niets…
Vindt Robert mij niet meer lief?
Wat blijkt.. Mijn sms was nog niet verstuurd. Een uur later nog niet. Om 16 uur probeerde ik het nog een keer, weer ging hij niet de wereld rond om bij Robert aan te komen.

Een paar dagen later keek ik in mijn telefoon, en ja hoor 2 januari 2008 is mijn bericht verstuurd in de middag. In Australië was het ondertussen 3 januari 2008.

Mijn mooiste moment was dus niet in 2007 dankzij de KPN