woensdag, augustus 03, 2011

donderdag, juli 28, 2011

Beste RET,

Het was een weekje wel, maar laat ik beginnen met een compliment.
Ik vind de metro’s met de bloemen, natuur, dieren, weide omgeving, wildlife helemaal leuk. Ik wordt er zelfs vrolijk van. Ik ga dan zitten bij een mooie bloem, of in de buurt van de koeien, iets om naar te staren! HEERLIJK!

Vanmorgen kom ik met de Randstadrail aan op CS, ik moet de weg al zoeken op CS omdat het iedere dag wel anders lijkt, en de bordjes een week later goed hangen (ondertussen is de looproute dan al veranderd). Staan er controleurs, voor de tweede keer al deze week!!! Hallo, ik heb door poortjes moeten lopen om er IN te komen, ik moet door poortjes om er UIT te komen en dan moet ik nog een keer EXTRA gecontroleerd worden of ik wel betaal.. nou dat extra controleren tot daar aan toe, maar ik miste wel mooi me tram die nu maar eens in de 20 minuten rijdt, dus mijn ochtend begon GRRRRRRR!!!

Het is natuurlijk niet jullie schuld, maar erg bijzonder dat je als terrorist alleen maar bij de KPN hoeft binnen te dringen op Rotterdam plat te krijgen. Ongelofelijk!! Gelukkig gingen de trams nog.

Ja zo kom je met een ezelsbruggetje bij de trams.. goeie grutjes!!! Wat een bagger ellende zijn die trams!!! Het is jullie ook nog niet op gevallen dat de ov-chip in en uit dingen ontzettend onhandig hangen?
Ik begrijp natuurlijk wel dat die daar hangen zodat mensen het niet kunnen ‘vergeten’ om in en uit te chippen.. maar we staan met z’n alle te klieren in de deuropening.
De grap van de ‘nieuwe’ trams is dat na 5 seconden de deuren dicht gaan, en als je geluk hebt kan je op het knopje drukken en gaan ze weer open, maar als je pech hebt gaan ze dicht en sta je dus binnen of buiten!!!

Nu verbaas ik me al een tijd over de mentaliteit van mensen. Ik mis de sticker met opdruk: ‘Opstaan voor iemand, misstaat niemand’, dan ook ontzettend! Ik ben iedere keer weer de flapdrol die wel voor een bejaarde opstaat, en dan maar hopen dat die gauw gaat zitten anders gaat iemand anders er zitten en probeer dan maar zonder ‘problemen’ uit te leggen dat je was op gestaan voor dat vrouwtje dat bijna door d’r benen zakt van 921 jaar oud.
Dan heb je natuurlijk nog de conducteur die iemand jong wel uit zijn stoel haalt, maar dat lichtje gaat ook ECHT niet op bij 10 van de 11 conducteurs. Als ze wel de ballen hebben om tegen hun ongewenste, on-opgevoede passagiers in te gaan krijgen ze ook nog eens de wind van voren omdat de tram stil staat,of omdat ze wel erg brutaal zijn...

Of al die mensen die naar de conducteurs snauwen omdat ze WEER hun ov chipkaart vragen, alsof ze hun gezellige gezicht niet onthouden hadden?!!

Ook dat mensen zichzelf de tram in duwen, nog voor andere eruit zijn verbaast me ontzettend, maar vandaag begreep ik weer waarom dit was;

Vandaag, vandaag gebeurde er iets raars. Ik sta samen met nog 100 andere op centraal en er komt een tram aan. Honderd andere mensen willen uitstappen , maar dat gaat natuurlijk niet zo soepel omdat de tramhokjes zo zijn neer gezet dat je altijd last hebt van de uitstekende delen, bij in en uitstappen.
ZEKER als je met een kinderwagen, rollator, koffer, handige rollende tassen bent. Je kan geen kant op!!
Tussen de tram en het uitstekende deel van het hokje past 1 persoon, en er staan er 100 die er in en uit willen.
ANYWAY.
Ik sta daar met mijn goeie gedrag tegen de tram aangeduwd te wachten tot iedereen uit de tram is, ondertussen wordt er op mn tenen getrapt door iemand die zich IN de tramt wormt (terwijl er nog mensen uit proberen te komen), ik denk; ’grutjes, moet dat nou, ben je niet opgevoed’.
Zelfs een meneer achter mij zegt het hardop: ‘Hey, wachten tot iedereen er netjes uit is!’
Natuurlijk trekken de dames zich daar niet aan en duwen rustig door. De mensen die er uit willen duwen rustig de andere kant op door, en dan opeens…

Sluiten de deuren, en we kunnen ze ook niet meer openduwen, opendrukken ze sluiten en de tram rijdt weg!
Mensen kloppen op de tram, roepen naar de tram, roepen IN de tram en hij rijdt gewoon weg.

Mensen staan verbouwereerd achter op CS, maar ook in de tram staan nog mensen die naar CS wilde gaan.. niet dus.

Dus daar stonden we mooi voor lul met onze goeie gedrag!
Gelukkig kwam er vlot een andere tram aan, maar ondertussen ben ik wel aangesproken door een man die een gezinnetje wilde stichten met mij.. ik had toch liever in de tram gezeten onderweg naar huis!!

Dapper dat je er doorheen gelezen hebt en nu de officiële klacht! Tram 25 die om 15.50 aankwam op centraal nmr2037 heeft mij laten staan, inclusief 15 andere mensen, en er stonden nog mensen IN de tram die er uit wilde. Niet erg netjes!!

Met vriendelijke groet,

Tasnim Ridderhof

woensdag, juli 27, 2011

Sommige taboes moeten doorbroken worden, let's begin!!

Op mijn werk heb je van die plons wc’s.
Zo’n wc dat als je gaat poepen hij een duik neemt en een bommetje doet zodat je kont drijfnat is. Dus wat doe je dan?
Je legt wc papier boven op het water, en je hoopt dat als hij duikt gevangen wordt door je wc papier.
Dus voorzichtig laat je hem vallen en wacht met gespannen wangen af. PFffieeeuw.. vandaag was het weer goed gegaan..

De bibs afvegen en doortrekken en .. . O..o…

Doordat je teveel wc papier onder je drol hebt gegooid trekt de wc niet meer door, het water komt omhoog.. . SJOOT!

Wat nu?

Naar buiten lopen en een liedje fluiten.
Nog een keer doortrekken met de angst dat hij overloopt, of toch met de wc borstel hem een duwtje geven?
Dus ook nog eens het gevaar lopen dat je wc borstel helemaal onder de papier en poep zit….

Ik geloof dat het net zo is als in je neus peuteren, het gebeurt ons allemaal wel eens een keer! Ik zeg, weg met die plons wc’s!!

Er zit nog een probleem aan die wc’s.
Oprah en dr. Oz hebben mij verteld dat ik naar mijn poep moet kijken. De perfecte drol ligt als een mooie S in je wc.
Hoe kan je, je drol nou herkennen als hij koppie onder ligt?!

De perfecte drol dat is mij natuurlijk nog nooit gelukt, want ik zit stil, dus hoe kan hij dan van boven naar beneden bewegen om een S te worden..

Harde keutels zijn niet goed. Dat voelt mijn kont en ik ook wel!
Zachte spetterpoep is ook niet goed. Ook dat voel ik en mijn kont wel!

Dan heb je de tussenvariant dus, soms extra groot (door de bonen van de vorige dag), en soms wat kleiner door alle kaas……………… maar uiteindelijk lucht het altijd zo heerlijk op!

Als hij niet tegen je kont aan spettert!!

zaterdag, juli 16, 2011

Nieuwe energie?

Als de lente begint krijgen mensen 'nieuwe energie'. De grote schoonmaak gaat dan kriebelen. We hebben weer licht, we kunnen alle stofwolken weer zien.
De lente is al geweest, we zitten nu al in de zomer..

Deze zomer gaat het er weer vreemd aan toe.

Op de kapstok hangen dan ook, zomer EN winter jassen.
Om de dag, trek je een andere aan. Om het dagdeel bijna.

Vanmorgen liet ik mijn hond uit, zonder jas.
Vanmiddag liet ik mijn hond uit met mn lente jasje. Zo wil ik mijn hond niet uitlaten! Ik moet mijn kaplaarzen en regenjas aan. Vanavond wil ik denk ik ook niet mijn hond uit laten, dat worden dan weer de kaplaarzen, maar dan ben ik ook moe, dus heb ik het koud en gaat de winterjas aan.

Dit 'probleem' ervaren we nu allemaal (al heeft niet iedereen een hond). Erg vreemd is het wel.

Doe ik mijn ramen open, zet ik de kachel aan, moet ik een lichtje branden, of schijnt de zon nog lekker door...

Je weet het niet!

Dus alles staat klaar voor een bbq en voor gezellig binnen eten met kaarslicht.

Dat is FLEXIBELE energie!!

dinsdag, mei 24, 2011

De beste ‘To whom it my concern’ brief ooit die ik ontvangen heb!

Brielle, 19 augustus 1998

Van: Renè Willem Jansen
Aan: Tasnim Ridderhof

Onderwerp: ‘Lets talk about Tasnim’

De eerste keer dat ik Tasnim ontmoette, tijdens het sollicitatiegesprek,
zat er een schuter meisje met een brilletje tegenover mij
waarvan ik dacht: ‘Zo’n verlegen typje gaat het hier moeilijk krijgen’.

Bij toeval of op goed geluk is ‘ze’ toch maar aangenomen.

In den beginne was het ‘effe’ aftasten, Tasnim of Tasmien (lastige naam)
Voelde zich snel thuis op de Meeuw en kwam ‘los’.

Het schuchtere meisje ontpopte zich als een door de keet springende
en zingende Vierpolderse uitvoering van Pippi Lankous.
Pippi, zo noemde ik haar ook. Omdat ze mij vervolgens ‘clowntje’ ging
noemen liet ik dit bijnaampje maar vallen.

Zelden hebben we op de Meeuw een ‘vakantiekracht’ gehad waarvan ik
zo vaak gedacht heb ‘wat kriegen we noe dan’!

Voorbeelden van ‘special effects’ a la Tasnim:

In een gebloemd jurkje met daaronder een soort legerschoen met
Losse veters door de keet (keuken) springen.
Praten tegen een pitje in een bloempotje en daar ook verhaaltjes bij-
schrijven.
In de agenda onzinnige verhalen over een kabouter schrijven, (helaas
moest ik deze kabouter zelfmoord laten plegen).
Bij de afdeling ‘dump’ in de agenda niet gewoon gehaktbal zetten
maar ‘vieze vuile gore gehaktbal’.
Keiharde ‘kolere’ muziek in de keuken.
Publiekelijk komen mededelen dat de biefstukken groen en geel van
ellende zien.
Om een uur of twee ’s-nachts nog even naar huis toe lopen.

Een onbekende die dit alles zou lezen, kon weleens gaan denken:
wat mot je met zo’n meid, ontslaan die handel.

Niet als baas (een hond heeft een baas) maar als ‘Coördinator’
zou ‘ik’ dan zeggen: nou ze kon/kan nog werken ook, bracht/brengt
sfeer en was/ is gewoon een uniek persoontje,
‘get lost you little fucking bastard’ (dit laatste is dus tegen die
Onbekender persoon, maar dat begreep je al).
Nu je op korte termijn naar Australie gaat,
wordt het tijd om emotioneel te worden
en waar kan een mens beter zijn gevoelens kwijt dan in
een gedicht of beter ‘in a poem’.

Tasnim is going down under (zo heet het)

Hello Tasnim hello,
girlie met je gebloemde jurk en grote schoenen aan,
where the heaven do you kom vandaan?

Oh yes from Vierpolders on your rolling skates,
I had it kunnen weten reeds.

I saw you working in the snack.
René and a lot of other people,
yes even the kroketten went completely gek.

The frikandels wanted to commit suicide,
because you threw them in the oil to get fried.

The music you made in the kitchen was so bad for you oren,
Coördinator Renè wanted to jump from the Brielse toren.

But now puntje by paaltje koms,
and you are leaving for the land of Skippy,
we don’t say ‘jippie’.

We are going to feel sand an lonely,
I feel teardrops running down my eye,
sometimes its hard to say goodbye.

Always look on the bright side of life,
we have to miss you only for a year
and than we see you wel weer.

Goodbye Tasnim goodbye,
we are going to miss you and that is’nt a lie.

Renè Jansen