Klant is Koning!

Lang, Lang geleden toen ik nog jong en onbezonnen was zei mijn baas tegen mij op een rustige dag; ‘Er is altijd wel wat te doen.’
Hij had gelijk. Er is altijd wat te doen op je werk. Soms is het leuk ( oude zakjes mosterd draaien tot de mosterd er uit schiet, wedden dat het niet op je schoenen komt), of schoonmaak werk. De klant is Koning en wilt ergens zitten waarbij het schoon is.

Doordat ik zo jong en onbezonnen was heb ik dit opgeslagen en de rest in mijn carrière toegepast. Er is altijd wel wat te doen.

Nu ben ik ook graag een klant, ik vindt het heerlijk om gezellig ergens te zitten, kletsen, kijken, genieten. Als tevreden klant geef ik graag fooi. Ik leefde vroeger van de fooi, ik verwende mezelf met de fooi, de fooi gaf mij een goed gevoel en zorgde ervoor dat mijn werk een feestje werd. Dus ik snap de grap van de fooi!

Iemand hoeft niet heel erg zijn best te doen om fooi te verdienen. Je kan nog fooi van mij krijgen als je koffie over me heen gooit, mits je dit natuurlijk goed aan pakt.

Je kan koffie over iemand heen gooien met een chagrijnige kop en dan nog heel erg niet menend zeggen dat het je spijt en mij geen nieuwe koffie brengen.
Of je kan er echt van schrikken en aan klanten binding doen door mij nieuwe koffie te brengen met een taartje voor de schrik. Kost jou geld, maar het was wel hete koffie over mijn broek! Doordat je het goed maakt met een glimlach, gemeend excuus en taartje kom ik terug en krijg je ondanks alles TOCH fooi!

Nu betekend het niet dat je mij altijd iets gratis moet geven voor fooi.. nou ja..
Ik wil graag voordat ik fooi geef al een gratis glimlach en beleefde service.

Afgelopen weekend was ik op bezoek in Antwerpen met twee vriendinnen.
We hebben op verschillende plekjes gezeten, gegeten, gedronken en gekletst.
Ik dacht dat Belgen van die gezellige vrolijke mensen waren, maar ik heb ze niet terug gevonden in de horeca plaatsen waar ik gezeten heb.

De mensen zetten alles op een zilver schaaltje ( je 3 cola) en zetten die zo op je tafel. Ze delen de drankjes niet netjes uit. Okey, als jullie dat gewend zijn.. Maar kan je er dan nog bij lachen? Of zeggen: ‘Alstublieft’. Niets van dit alles..

Baf, staat het op je tafel en zoek het maar uit. Alle mensen waren ongezellig, ongeïnteresseerd in ons (drie blonde meiden, groot, klein, dik, dun voor iedereen wat!) ze waren onbeleefd EN: als onze drankjes op waren vroeg niemand of we nog nieuwe wilde.

Dat leid ertoe dat ik dus zeg; ‘Wegwezen!!’
‘En GEEN FOOI!!’

Ook hebben we op chique plaatsjes gezeten waar het spik en span was. Ook daar waren ze zo beleefd als het kauwgompje onder mijn schoen.
Ook hebben we op de wat oudere simpelere plekjes gezeten.. waar alles over datum en stoffig was. Ook daar was het kauwgompje gezelliger.. Waarom is het zo moeilijk om iets af te stoffen?? Fris plantje op tafel?? Warme thee te serveren…

Tja.. dus ik weet niet of het aan het Antwerpse water ligt, maar ik denk dat als jij klantvriendelijk bent, een lekker bakkie thee kan zetten (dat is ook slootwater daar… BLERG) je bakken met geld kan verdienen! Want klanten zijn er zeker wel!! Het is overal gewoon druk!

Dus horeca ondernemers, op naar Antwerpen!!
(drink geen water uit de kraan, want ik weet nog niet of het aan hun water ligt..)

Wildlife in Tuinstad Schiebroek

De dag dat ik hier kwam kijken naar een woning wist ik al dat er een overvloed aan ganzen zou zijn. Maar ik zat niet naast de single, ik zat er een blok vandaan, dus ze zouden niet in mijn tuin lopen.
Buiten ganzen zijn er natuurlijk ook eendjes.
Lekker je hondje los laten lopen op de plaatsen waar het mag is best moeilijk. Mijn hondje is veel kleiner dan die achterlijke hoeveelheid ganzen. Daarbij is mijn hondje een boefje. Ze doet net alsof ze niets van de ganzen aantrekt en loopt heel stoer relaxt de andere kant op kijkend naar ze toe, zodra ze een pootje van de ganzen af is gaat ze er spelend achteraan.
Best eng weer voor mij, want die ganzen zijn ECHT veel groter dan mijn hondje. Dus ik waarschuw mijn schatje honderd keer. Ook moet ik goed opletten of er niet iemand eten heeft neer gegooid voor de ganzen. Nee niet alleen brood komen we tegen. Varkens ribben, rijst, pasta, kippenpoten, de boterhammen die mamma heeft staan smeren van alles. En dat terwijl het helemaal niet vriest!! Slecht voor de vogeltjes, ganzen en eenden… Ze moeten gras enzo eten als het warm is.
Ook slecht voor mijn hondje!!!

Ik heb er zelfs een eend Dikkertje Dap genoemd. Hij is zwart met wit en rood bij zijn snavel, de enigste in zijn soort hier in de buurt. Hij is iets te dik, waggelt meer dan andere eenden. Hij is ook absoluut niet bang, hij komt naar je toe lopen om te kijken of je wat te eten hebt. Zelfs als ik met Zoey ben. Ik heb nooit iets te eten dus hij doet al die moeite voor niets. Van de week zag ik hem zelfs midden op straat staan terwijl kinderen eromheen met een bal aan het spelen waren. Hij stond rustig ergens van te eten, en liet de kinderen lekker spelen zonder zich er wat van aan te trekken.

De ganzen kunnen denk ik klok kijken. Iedere ochtend rond 7 uur als ik met mijn hondje aan het wandelen ben dan komen ze aanvliegen. De eerste paar keer had ik de neiging te bukken. Ze vlogen als gekken over ons heen. Niet een, nee de hele kudde, een stuk of 15!!! Gakkend, flappend vliegen ze in het water, best gaaf om te zien, maar ook een beetje spannend.


Ook ben ik twee keer een pad tegen gekomen. De eerste keer schrokken Zoey en ik er zo van dat we beide een stap van schrik naar achteren deden. De volgende dag kwam hij van precies dezelfde plaats springen boven op mijn schoen. Omdat ik al uitkeek naar hem schrok ik niet. Hij sprong op me, van me af en hup het grasveld in. Ik zei nog hardop tegen Zoey:
‘Shit, had ik hem moeten kussen?’
Zo blij dat niemand mij gehoord heeft. Toch vraag ik me af, had ik hem moeten kussen? Was dit mijn kans?

Ach zo kom je nog eens wat tegen midden in de Tuinstad.
Zo ook een egeltje, en zoals jullie weten is 2009 het jaar van de Egel. Dus ik heb hem ook netjes gemeld. Ik heb hem een stuk of 4 keer gezien. Lekker in de zomerzon wandelend door het grasveld. Nu is hij als het goed is verstopt in een warm plekje met lekkers om hem heen om een winterslaapje te doen. Ik hoop hem in de lente weer tegen te komen. Wie weet dan wel met een vriendje of vriendinnetje en in de zomer met hun hele gezin..

Allemaal leuke beestjes om tegen te komen. Vandaag hadden we de klapper van de stad. Ik was Zoey aan het uitlaten en we liepen rustig door de donkere straten. Omdat het donker is loop ik niet op het uitlaat veld van de Ganzen/ Honden omdat er poep ligt van beide, en ik geen steek voor ogen kan zien waar ik loop.. Dus lopen we met 1 been op de stoeprand en 1 been in de goot. Welk bijzonder dier komt er heel relaxt aan lopen?

Een RAT!! Een normale vrouw reageert met AAAAAAAAHHHHHHHHHHHH!!!

Zoey en ik keken vol verbazing en gingen een stapje opzei zodat de rat ons voorbij kon lopen. Dat deed de rat ook, heel relaxt. Terwijl hij achter ons liep zei ik: ‘Getver, Ieuw, EEN RAT!’
Omdat Zoey mij graag bijstaat blafte ze nog even achterom naar het beest.

Wildlife in Schiebroek. Ik kom liever de egel en de pad tegen…