Gelukkig helemaal overleefd!!
Het was wel heel erg leuk om de jongens weer te zien. Het viel me op dit jaar dat ze me niet geshockeerd hebben met gegroeide centimeters. Helaas zijn er wel een paar jongens die eng dikkig zijn geworden maar dat zou ik ook geworden zijn als ik dagen binnen zou zitten. Helaas blijft dat een realiteit. Met gehandicapte kinderen en gezonden, niet alle families nemen de kids er op uit om iets leuks te gaan doen. Dan is het hoogte punt in hun vakantie een tripje naar de Mac. Nu weet ik heus wel dat kinderen geld kosten, maar niet alles hoeft geld te kosten. Ga een potje voetballen, op bezoek bij oma (lekker eten bij oma, scheelt weer wat centen), samen fietsen (ja gehandicapten hebben fietsen..Rijndam races afgelopen 9 september ’07 in de stad Rotterdam….). Er is altijd wel iets te verzinnen denk ik. Ik kom er wel weer lekker vanaf want ik heb geen kinderen dus waar over zit ik te praten?
Ze waren er ieder geval allemaal weer op school dat is fijn om te zien. En natuurlijk alle andere leerlingen die op school rondlopen.
Dit was wel het eerste jaar dat ik een hoop collega’s inclusief mijzelf zeiden dat het te kort was.
Komt dat omdat vorig jaar het iets teveel was??
Voor mij was het wel teveel. Ik heb mezelf dan ook beloofd om het 3 mnd aan te kijken.
Hoe voel ik me over drie maanden? Vind ik mijn werk leuk (niet alleen de leerlingen), is het nog uitdagend? Of krijg ik een hartkwaal omdat ik me druk maak over hoe alles om me heen?
Dat ga ik dus doen de aankomende maanden!
En dan als het niet leuk is? Geen idee, kijken wat ik verder voor leuke dingen kan doen in mijn leven! Er moet toch wel leven zijn buiten de mytylschool. Waar ik dat ga vinden weet ik nog niet, hopelijk dicht bij huis en betaalt het meer. Niet omdat ik een geldwolf ben, maar omdat mijn salaris gewoon een beetje te klein is voor mij om echt te kunnen doen wat ik wil.
Kan net niet echt sparen, kan net niet deze maand mijn droger laten repareren. Kan net niet dit of dat. Luxe problemen, want ik heb een dak over mijn hoofd, een computer waarop ik dit kan typen (gauw op school op het net zetten, want internet heb ik net niet..). Ik heb een schat van een Zoey, en een bink van een Falkor. Ik heb genoeg eten voor mijzelf en voor mijn beesten dus ook. Wat wilt een mens nog meer? Een mens wilt altijd meer.
Waarom dichter bij huis? Gewoon verder zou niet leuk zijn! Nu kan het op de fiets in een half uur, drie kwartier fietsen ben ik waarschijnlijk te lui voor (weer een luxe probleem dus). Niet denken dat ik nu lui ben(al zeg ik dat wel de hele dag door tegen mijn leerlingen, in de hoop dat ze het zelf allemaal gaan doen, zelfstandig worden!! Dat is het motto!! Doe het zelf!! Ben er niet altijd bij!). Als ik mijn werk doe dan is het niet voor 100%.
I GO ALL THE WAY!!
Soms betekent dat helemaal voor pampers thuis komen en geen puf meer hebben om de hond te aaien, laat staan de kat die er deze zomer bij is gekomen. Respect voor de hardwerkende mensen met kinderen! Moet er niet aan denken! Op school vervelende pubers (niet altijd, maar soms…..) En dan thuis komen naar vervelende pubers (of jongere die de hele dag kunnen janken!). Nu moet ik al niet aan kinderen denken, maar gewoon het idee, best hard werk dan!
Soms kom je na zo’n week ook thuis helemaal naar mijn grootje en dan denk ik; ‘gelukkig ben ik alleen, hoef ik niet iemand te vermaken….’
Dat vind ik wel heel jammer dat ik dat denk, liever denk ik; ‘lekker tegen mijn vent aan kruipen en what ever dan komt..’
Tas en een vaste relatie, het blijft gewoon erg ver weg, en heel raar.
Is het dan een luxe probleem, of een psychisch? Haha!!
Is het wel een probleem? Ach, al die wereld vragen.
Nu is het weer tijd voor wat leukere stof om over te schrijven.
Dit schooljaar gaan we op schoolkamp.
Heerlijk!!
Altijd zin in, hard werken maar gewoon erg leuk!
Ook bestaat mijn Mytylschool dit jaar 50 jaar!!
In november, ja daar mag je wel even een applausje voor weggeven achter je computer!!!
(Of ga je me vertellen dat ik de enige ben die achter de computer klapt, lacht, huilt enz..??)
Ik wacht wel even tot je uit geklapt bent.
Klaar?
Wacht ik even, 50 is natuurlijk niet niets!
Volgende keer mag er ook bij gevloten worden enzo.
Vindt de mytylschool gewoon leuk! Ik ook! Vandaar..
Nou dus we hebben wel een beetje een feestjaar!
Omdat we ook zo enorm groot worden (nee er zijn niet meer gehandicapten, en misschien ook wel, techniek laat iedereen leven, ze kunnen niet naar ‘gewone’ scholen, mogen naar buiten what ever!! Ze zijn er gewoon) gaan wij, de VSO-P afdeling van de mytyl, verhuizen.
Niet naar een prachtig nieuw gebouw, nee naar noodhuisvesting, tussen de bossen (back in time, hide the freaks!!).
Nou en dat gaat gewoon vervelend worden, geen winkels in de buurt, niet meer naar de kinderboerderij, gewoon verstopt in de bossen. Het kan ook heel gezellig worden, gezellig met de hele afdeling bij elkaar! Dan ben ik misschien niet de enigste die alle leerlingen ken (okeej er zijn nog een paar collega’s die ze alle 111 kennen, misschien zijn het er ondertussen meer..).
Nu zitten we op twee verdiepingen waardoor niet iedereen alle leerlingen kennen. Ook niet de moeite doen, maar dat is mijn hartkwaal. De verhuizing als alles goed gaat, kan al in april 2008 zijn. Helaas gaat het nooit goed dus het zal wel oktober/ september 2008 worden in het nieuwe schooljaar.
Laten we hopen dat de leerlingen hun handen kunnen wassen in het noodgebouw. Dat is raar denk jij misschien, maar een omhoog/ omlaag wasbak kost aardig wat centen, en voor noodgebouwen gaan ze dat vast niet aanschaffen (“ze” is de gemeente). Zouden ze toch mee kunnen nemen naar het nieuwe echte gebouw over 5 jaar.. Weet je wat, we blijven positief!
Laten we hopen dat de leerlingen zelf de wc deur open kunnen doen (natuurlijk de leerlingen die dat kunnen). Want in het noodgebouw dat aan de mytylschool staat zijn de deuren zo zwaar dat als ze zelfstandig zijn ze eerst even flink moeten trainen.. Oftewel toch een juf of meester hulp moeten vragen, dus wij moeten ook trainen!
Dat is toch wat!!
Zo zijn er nog veel meer dingentjes (luxe problemen in ons rijke Nederland) waar ik me af en toe zorgen over maak.
Ik ze (de leerlingen) maar jaren en jaren (al ruim 8 jaar) leren dat ze aan hygiëne moeten denken en straks kan het niet eens. Verder werk ik niet voor de kat zijn ***.
De afgelopen week kreeg ik wel een wereld compliment dat me weer jaren zoet houdt.
‘ Met jouw plassen is veel leuker, je bent niet zo serieus, kun je nog lachen op de wc!’
Damn, ik ben zo goedkoop!!
Zo’n compliment, dat is de enige reden waarom ik doe en ben wat ik ben en doe!
Dat is toch heerlijk!!
Ik kijk uit naar een geweldig jaar, met een groep jongens, WAUW!!
Met een supercollega en nu ziet het er naar uit twee top stagiaires.
Dit wordt een feestjaar!!
Op zijn mytyls natuurlijk!!
