Mensen die bij mij thuis zijn geweest weten dat ik eigenlijk best wel veel planten in huis heb.
Persoonlijk kan ik er erg van genieten en wat andere mensen daar van vinden.. Ach, kan het me ooit echt schelen wat andere mensen van mij vinden?
Nu heb ik dus ook een ficus, twee zelfs. Een heb ik gehad van mijn nicht die was helemaal opgegeten door haar vogeltjes, love birds. Nou die lovede de ficus absoluut niet!! Dus ik kreeg een paar afgekauwde stokjes met een blaadje er aan en dit was een ficus!! Echt leuk!
Die heeft van de zomer op het balkon gestaan, want ik weet ficus houdt van zon.
Wat bleek, hij hield echt van de zon, nu staat hij mooi te wezen in het kamertje van mijn hond (ja planten houden ook van honden!).
Nu heb ik nog een ficus, best een grote. Die komt bij mijn moeder vandaan. Die kreeg ruimte tekort (i.v.m een mega aquarium) ik ging weg, dus hupsekee de ficus gaat mee. Daar was ik natuurlijk alleen maar blij mee, want ik hou nou eenmaal van een hoop planten in mijn huis.
Nadat ik vorig jaar december verhuis was moesten al mijn planten even bijkomen. Een andere omgeving, hun kop gestoten in de auto, de deurpost en nog een deurpost (mensen die mij kennen weten, ik ben nou eenmaal een beetje lomp). Dan natuurlijk niet vergeten dat een vrouw niet snel tevreden is. Dus binnenshuis zijn ze nog 30 keer verhuisd (en vergeet al die deurposten niet!).
Ik denk dat sinds de zomer ik niets meer echt verplaatst heb. Zo ook niet mijn tweede ficus. Toch heeft hij het niet naar zijn zin. Laat blaadjes vallen, kijkt een beetje sneu uit zijn takken.
Elke ochtend krijgt hij muziek te horen en een dansje van mij (misschien is dat het wel.. Denk ik nu pas aan…Oooo).
Praat tegen hem, staat lekker in de warmte, en in het licht en toch dat sneue gezichtje.
Natuurlijk met zulke problemen ga je naar je moeder, met wie kan je dit soort dingen anders bespreken? Gelukkig weet mijn moeder altijd een goede oplossing, en luister ik braaf naar haar goede advies.
Het advies was: even nieuwe aarde geven.
Klinkt echt makkelijk!!
Dus hupsekee ik mijn moeder vragen om een zak aarde (past niet achterop de fiets). Die zak staat al sinds de kerstvakantie in de kast en vandaag kreeg ik dan eindelijk de spirit om mijn ficus even nieuwe aarde te geven.
(Tip voor mensen met een klein huis: nieuwe aarde is net zo goed als verpotten, hoe groter de pot hoe groter je plant wordt, het blijven dus nu een soort bonsai boompjes, maar dan groter!).
Dus ik een KOMO zak vermoorden en hem helemaal over mijn vloer heen leggen. Dan kijken of je, je ficus uit zijn pot krijgt, aangezien hij er al jaren en jaren in zit. Voor ik het wist, floepte die er uit.
Ik nog een zak er bij gepakt (ik had nog best heldere momenten) en hem daar in gestopt. Terwijl mijn ficus in de zak zat alle losse aarde er af geprobeerd te halen, voorzichtig want anders schrikken de wortels die hebben al jaren en jaren geen licht gezien, laat staan twee van die witte handen.
Hierna kijken of het in een emmer paste, de emmer vullen met lauw water (anders bevriezen de wortels van mijn ficus) en lekker even laten dompelen, zo valt er nog meer vies en oud aarde van mijn ficus af.
Je hoorde hem jubelen, mijn ficus was nu nog echt aan het genieten.
Aangezien ik zoveel planten heb ging ik terwijl mijn ficus met zijn voetjes in het water stond alvast mijn andere planten even water geven. Ik loop zo iedere week met liters en liters water door mijn huis met een beetje pokon (je moet ze toch een beetje verwennen, ze zitten de hele dag alleen als ik werk dan kan ik niet voor ze zingen of met ze praten, dus ter compensatie een beetje pokon).
Ook op het balkon moet ik zijn want daar staan nog mijn lavendelplantjes onder het afdakje, zodat ze niet dood vriezen of verzuipen meer want het regent wel erg veel deze winter.
Terwijl ik zo mijn plantjes afga zie ik natuurlijk nog een paar plantjes die wat extra liefde kunnen gebruiken, ik ben toch al bezig dus.. Die doe ik ook even!
Voor ik het weet staan er 4 planten en mijn ficus te springen om extra aandacht, mijn kamer ligt vol met bladeren, aarde en druppels water. Nee niet alleen mijn kamer, mijn hele huis, want ja als je toch bezig bent kan je ook wel een paar planten onder de douche zetten, even lekker afstoffen.
Mensen die wel eens bij mij thuis zijn geweest weten ook dat ik best wel opgeruimd ben, niet dwangmatig, maar gewoon opgeruimd (tot je kastjes open gaat trekken!!)
Uiteindelijk ben ik 2 uur bezig geweest met mijn ficus, nou eigenlijk niet echt met mijn ficus want door de ficus is mijn hele huis afgestoft, alle planten hebben weer water, en sommige zelfs verse aarde. Niet te vergeten dat ik nog even moest stofzuigen, de gang moest dweilen..
Alles is weer opgeruimd en schoon, de ficus staat weer in zijn pot, in zijn hoekje naast mijn computer.
Vermoeid kijk ik nog even naar hem, vandaag geen dansje voor de ficus, nu ben ik moe!!
Even nieuwe aarde geven..
