Ik

Vandaag was het weer zover, ik was Jarig!!
30 De leeftijd die vrouwen verschrikkelijk vinden. Uit de 20, niet meer jong, snel wild en strak.. nee ingeleverd worden voor een jonger model.
Veel mensen zeiden tegen me; O,o.. 30 die ga je zeker niet vieren. Ik kijk die mensen dan vragend aan en denk; die kennen mij niet..

Tas en verjaardag vieren is heel belangrijk. Cadeautjes, taart, gezelligheid, ik doe het er voor. Ook omdat het allemaal ter ere van MIJ is.
In het middelpunt staan vindt ik nooit echt prettig, ergens voel ik me toch ongemakkelijk, terwijl ik vaak in het middelpunt terecht kom omdat ik opval als ik mezelf ben. In discussies, met uitgaan en gek doen, ik ben ik en ga niet anders doen omdat je moeder bij de kerk zit of netjes praat. Ik ben niet onbeleefd of onbeschoft, ik ben ik. Op die momenten heb ik het vaak niet in de gaten dat ik in het middelpunt sta, maar als ik het merk dan voel ik me er niet prettig bij. Ik blijf mezelf maar krijg moeite met mijn mening. Het is toch altijd moeilijk om jezelf dan te blijven…
Maar met mijn verjaardag.. IS HET ALLEMAAL VOOR MIJ en ik vind het leuk!!!
Het is toch ook wat, dat ik al 30 ben!!!

Ondanks dat ik 30 ben geworden vandaag was het geen nationale feestdag. Raar.
Dus op mijn dag moest iedereen werken behalve mijn opa en oma (en moeders had vrij genomen, die weet na 30 jaar wat mijn verjaardag betekend..) Dus wat kan je dan gaan doen om je verjaardag te vieren?? Naar de EFTELING!!!
Nee joh! Opa wordt dit jaar al 80! Ontspan.. We zijn naar Blijdorp gegaan!
Erg leuk, jammer van de zon, maar die doet de volgende keer wel weer mee. Het was lekker rustig, ik stond overal met mijn neus voor en minimale hoeveelheid kinderen, heerlijk!!

Vanmiddag bij thuis komt zaten mijn moeder, opa en oma te kletsen over vroeger. Over huisdieren en vakanties. Het verhaal ging ongeveer zo;
Toen we naar Ameland gingen was Jasper daar ook bij. ‘Nee, daar was Erik bij’. Ja, maar Jasper was daar ook bij. ‘Erik was daar niet bij alleen Jasper’. Nee, Erik is ook mee geweest naar Ameland en Jasper.
Onbewust ging bij mij een vraagteken omhoog; Wie is Erik? Nooit van gehoord, alleen van Bully en Jasper de honden, maar Erik.
Voor ik het er uit floepte dacht ik; Hey, mijn vader heet zo.
Ondertussen ging het verhaal en de discussie door of Jasper en Erik allebei erbij waren toen ze naar Ameland gingen..
Ik zei tegen mijn moeder dat ik me even afvroeg wie Erik was. Natuurlijk praten ze het helemaal goed voor mij. Mijn vader heet Pappa, niet Erik. Maar toch ga je, je dan afvragen; Is dat nou wat er gebeurt als je 30 wordt….

Nee, ik was jong en hij heette pappa en ik ging met hem trouwen en toen was hij er niet meer… Ik was jong en onschuldig.
Nu ben ik dertig, hij was er niet bij in mijn hoofd. Ben je dan je vader vergeten?
Of ga je dan door met je leven? De tranen schieten nog altijd in mijn ogen bij films als ik vaders zie op trouwerijen en bij hun kleinkinderen, ben ik dan een emotionele vrouw(ja, ja 30 dan ben je een vrouw), of een vrouw die haar vader mist…
Daarbij geschreven dat het hele trouwen niet iets is wat ik moet, zal en al jaren over droom. Kinderen krijgen is een; liever niet, doe mij maar geen kinderen en toch die emoties..

Ach, ik zal ik wel zijn.
Het is toch wat!

Genoten dus! Vanavond lekker witlof gegeten en mijn schoonzusje kwam ook gezellig langs, zei is trouwens al meerdere keren 30 geworden, dat is toch minder erg dan 31 zijn ofzo. Het zal wel een vrouwen ding zijn die ik niet heb..Maar ze viert het wel dat ze weer 30 wordt! Haha!!

Het leven gaat niet over bloemen, maar het was wel een leuke dag!!
Ik ben 30!!!